Wie raakt er nou een hele stad kwijt? / Who loses a whole city?

We zijn zojuist terug gekomen van een wandeltocht naar Ciudad Perdida, ”De Verloren Stad”. Kwijtgemaakt door de de inheemse bevolking van Colombia ergens in de 17e eeuw en pas terug gevonden in 1970, door twee avonturiers uit de moderne wereld. Als ik vroeger is kwijt was, vroeg mijn moeder altijd “Waar heb je het voor het laatst gezien?” en meestal vond ik het dan binnen vijf minuten terug. Maar deze stakkers van de inheemse bevolking niet. Ze wonen nog steeds in de jungle van Colombia op een primitieve wijze, met bijbehorend  gedachtegoed. Vrouwen mogen bijvoorbeeld geen schoenen dragen, omdat dan de voeten niet in direct contact staan met de aarde; dit zou effect hebben op hun vruchtbaarheid. Dat zagen we ook op de dozen staan in hun schoenenwinkel: “Kan de vruchtbaarheid ernstig beïnvloeden”. Wat een tegenstelling met de moderne vrouw die gemiddeld 32 paar schoenen heeft. Het schijnt wel te werken, want de vrouwen uit de jungle waren zo vruchtbaar als de straathonden in Taganga. Kinderen maken doe je niet in het donker, want dan wordt het kind blind. Slapen doen ze op bladeren van de banaanboom in hun hutjes van stroo. Kinderen trouwen op hun 18^e en mogen daarna hun haar niet meer knippen. Iedereen loopt dus met hetzelfde kapsel, wat het uit elkaar houden van de individuen nog lastiger maakt; ze zijn namelijk allemaal even klein en lijken allemaal op elkaar. De sjamaan beslist feitelijk alles voor ze, zelfs of ze een boom mogen gebruiken om planken te zagen voor een huisje (of een biljart).

Tegelijk zijn dit de mensen die als enige in de wereld toestemming hebben om coca-planten te verbouwen. Zij gebruiken de blaadjes elke dag als ware het koffie, terwijl de rest van de wereld er wit poeder van maakt en het snuift in de toilet van hun plaatselijke dancing. En dat noemt ons, de moderne mens, “het destructieve kleine broertje” en “van een inferieure cultuur”. Vandaar dat ze hun kinderen leren niets tegen de wandelaars te zeggen behalve “Dat weet ik niet”. Dus op de vraag hoe ze heette, antwoordde een meisje dat ze dat niet wist. Hetzelfde gold voor een meisje dat in een draagzak een kind van ongeveer 1 jaar (maar gezien de geringe lengte van dit volk had het ook gemakkelijk vier jaar kunnen zijn) droeg op de vraag hoe oud ze was. Of ze weten het gewoon echt niet, dat zou kunnen. Hoe dan ook, duidelijk een onderontwikkeld volk dat stijfkoppig vasthoudt aan een gedachtegoed dat al eeuwen van generatie op generatie mondeling is overgedragen en het niet heeft op welke andere cultuur dan ook. Indien iemand het volk verlaat en terug komt, wordt de persoon eerst gestraft en daarna het dorp uitgebonjourt. Nee, lekker bezig, grote ontwikkelde broer... Ik zou ook nooit lachen als ik van jouw volk was.

De verloren stad ligt op 1200 meter hoogte en is eerst door rovers en daarna door echte archeologen bezocht en is inmiddels deels gerestaureerd. De omgeving is ruig en ontzagwekkend. De wandeltocht naar de top was behoorlijk zwaar, omdat we op 200 meter hoogte begonnen en het pad wat pieken en dalen kende; hetzelfde gold dus voor ons energieniveau -  totdat we de cocablaadjes ontdekten. De hitte en de regen tesamen met de inheemse bevolking maakten het tot een onvergetelijke ervaring.

---------English----------------------

We just came back from a hike to the Ciudad Perdida, “The Lost City”. Lost by an indigenous group from Colombia somewhere in the 17^th century and rediscovered in 1970 by two adventurers of the modern world. When I lost something as a child, my mum would always say “Where did you see it the last time?” and usually I found it back within five minutes. Not these indigenous dolts. They still live in the jungle of Colombia in a primitive way, with complementary ideology. Women are not allowed to wear shoes for example, because this has an effect on their fertility. That was even stated on the shoe boxes in the indigenous shoe store: “Can affect the fertility dramatically”. What a contrast with the modern woman, who has on average 32 pair of shoes. But it seems to work, because the women from the jungle were as fertile as the stray dogs in Taganga. You do not reproduce in the dark, because then the kid will be born blind. They sleep on banana leaves in their thatched huts. Kids have an arranged marriage when they turn 18 and are not allowed to cut their hair after that. So every adult walks around with the same hair “cut”, which makes it even harder to identify them; they are all as short as the other and the look very much alike. The shaman decides virtually everything, even which tree you may use for your home (or billiard). 

At the same time these people are the only ones in the world allowed to grow coca plants. They use the coca leaves like tea, whereas the rest of the world produces it into a white powder to use in backdoor bathrooms in local bars. And those people call us “the destructive little brother” from a “inferior culture”. That is why they teach the children nothing else but to say “I do not know” to passing hikers. So when someone asked what her names was, a girl replied that she did not know. The same applied to a girl that was wearing a 1-year old (or given the limited height of these people it could easiliy be a 4-year old) in a carrier. Or they really do not know. Nevertheless, obviously they are underdeveloped people, stubbornly clinging to an ideology that has been passed on orally from generation to generation, not liking any other culture but their own. When someone of their own would escape and eventually come back, he or she will be punished and kicked out. Good work, older developed brother! I would also never laugh if I was part of your culture.

The lost city is located on 1200 meters altitude and is first visited by looters before real archaeologists came. At the moment parts of the city has been restored. The scenery is rough and very impressive. The hike to the top was quite tough, because we started at 200 meter altitude and the path had many ascends and descends; similar to our energy level – until we discovered the coca leaves. The heat and the rain together with the ignored indigenous people made it an unforgettable experience.