Wachten is een dubbele
term in Colombia. Hetzelfde concept heb ik gezien in Mexico. Het overgrote deel
van de dingen gebeurt op een laten we zeggen erg ontspannen tempo. Mensen lopen
niet bijster hard. Veel mensen zitten lekker op een plastic stoeltje in hun
voortuin of gewoon op straat. Relatief kleine huizen in aanbouw zijn volgens
mij al maanden in aanbouw; de enige activiteit naast praten en kijken die ik
heb gezien bij een huis dat om de hoek wordt gebouwd is het zeven van zand en
het wegjagen van de straathonden die de gezeefde hoop als een mooi plekje om te
liggen zien. Afspraken maken wordt hier met een korreltje gezeefd zand genomen.
12:30u aanwezig in de duikshop betekent om 13:45u eindelijk richting de boot
gaan. Een busje dat langs meerdere hostels rijdt om gasten op te pikken kan je
rustig een kwartier laten wachten. Laat staan de tijd die men neemt om
wisselgeld te regelen. Want ondanks dat cash koning is hier, is wisselgeld maar
sporadisch voor handen. Meestal moet er bij een buurman wat geregeld worden om het
wisselgeld voor iets dat met een biljet van 50.000 pesos (ongeveer 20 euro) is
betaald te krijgen. In het dorpje Taganga is een tekort aan schoon drinkwater en gezellig wachten bij de gratis algemene watervoorraad is dan ook heel normaal. Een heerlijk rustig leven zonder al te veel opwinding zou
je zeggen.
Er zijn echter twee
uitzonderingen: winkels en het verkeer.
Het principe van
een rij is nooit doorgedrongen tot de kleine winkels op de hoek. Daar leg je de
spullen op de toonbank, ongeacht of je aan de beurt bent of niet, een eventueel
keurig wachtende buitenlander gniffelend negerend. Daarnaast kan het helpen om
de persoon achter de balie te kennen; dan word je sowieoso eerder geholpen. Of ‘even
tussendoor’. Het is mij sowieso onduidelijk wie er in de winkel werkt en wie er gewoon rond hangt.
Bij de grote
supermarkten is het systeem van één rij voor alle kassa’s ingevoerd. Perfect,
een verbetering op de Nederlandse winkels wat mij betreft. Zie ook: https://www.youtube.com/watch?v=F5Ri_HhziI0.
Maar de flessenhals is vervolgens de cassière: zij haalt tergent langzaam de
producten over de scanner, om daarna alles in plastic zakken te doen. De klant
staat rustig te wachten en eventuele kinderen hebben de impulslectuur inmiddels
aan rafels gescheurd. Daarna vertelt de cassière wat het eindbedrag is en de
klant besluit vervolgens op een bepaalde manier te betalen; ook dat proces is niet
feilloos. Gevolg: enorme rijen die maar langzaam opschuiven. Deze week zag ik
een vrouw met een paar producten gluren voor een onoplettende medeklant, om
haar kontinent tussen te wurmen en daarmee tijd te winnen. Of de vrouw achter
mij die verschillende dingen tegen mij aanreed: het karretje maar ook verscheidene
lichaamsdelen. Alsof de rij daardoor sneller zou oplossen... Misschien wilde ze
me wegjagen.
En dan het
verkeer.
Regel 1: als er
een gaatje is, dan ga je. Als je daarmee een volledige stroom van auto’s
tegenhoudt is dat niet jouw probleem. En omdat iedereen zo denkt, rijdt het
voor geen meter door. Inhalen mag rechts en links. Toppunt was een busje dat de
rij wachtende auto’s voor een verkeerslicht omzeilde door over een
parkeerplaats van een winkel te rijden. De parkeerplaats had een inrit voor het
verkeerslicht en een uitrit er achter. Hoppa, geen wachttijd voor deze jongen!
Regel 2: laat
horen dat je er aan komt. Of het nou een voetganger, bromfietser, motorrijder
of vrachtwagen is: als chauffeur laat je weten dat jij er aan komt en eigenlijk
voorrang dient te krijgen.
Regel 3: laat
horen dat je staat te wachten. Of het nou voor een politiecontrole is of
een verkeerslicht: als je stilstaat waar
je eigenlijk zou moeten kunnen rijden, is er maar één oplossing: de toeter. Net
als in Cambodja is een auto niets waard als de claxon het niet doet.
Regel 4: rijd zo
hard als je kunt. Je hebt immers veel tijd goed te maken (zie regel 1, 2 en 3).
Het liefst met keiharde muziek voor ‘niños malos’, waarbij je alleen stopt om
vrienden te begroeten.
Als je de inkopen
hebt gedaan en je uit het verkeer bent, is het leven in Colombia heerlijk
rustig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten